از منزل کفر تا بدین یک نفس است

وز عالم شک تا به یقین یک نفس است

این یک نفس عزیز را خوش میدار

چون حاصل عمر ما همین یک نفس است

چندین غم مال و حسرت دنیا چیست

هرگز دیدی کسی که جاوید بزیست

این یک دو نفس که در تنت عاریتی است

با عاریتی عاریتی باید زیست

دریاب که از روح جدا خواهی رفت

در پرده ی اسرار خدا خواهی رفت

خوش باش ندانی زکجا آمده ای

می نوش ندانی به کجا خواهی رفت